Jej portret
Lora Szafran
Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt.
Ty sam o sobie tyle wiesz co nic.
W tańczących wokół ciemnych lustrach dni
Rozbłyska twój złoty śmiech,
Przerwany w pół czuły gest,
W pamięci składam wciąż pasjans samych serc.
Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze będzie razem iść,
Uniosę twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy słów,
Nie dokończony jasny portret twój.
Uniosę go, ocalę wszędzie
Czy będzie przy mnie czy nie będziesz,
Talizman mój z zamyśleń nagłych twych i rzęs.
Ty sam o sobie tyle wiesz co nic.
W tańczących wokół ciemnych lustrach dni
Rozbłyska twój złoty śmiech,
Przerwany w pół czuły gest,
W pamięci składam wciąż pasjans samych serc.
Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze będzie razem iść,
Uniosę twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy słów,
Nie dokończony jasny portret twój.
Uniosę go, ocalę wszędzie
Czy będzie przy mnie czy nie będziesz,
Talizman mój z zamyśleń nagłych twych i rzęs.
Gdy kiedyś poczujemy miły,
Że nasze dni się wypełniły
Przez życie pójdę oglądając się wstecz.
Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze będzie razem iść,
Uniosę twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy słów,
Nie dokończony jasny portret twój.
[słowa Jonasz Kofta ]
Że nasze dni się wypełniły
Przez życie pójdę oglądając się wstecz.
Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt,
To prawda nie potrzebna wcale mi.
Gdy nie po drodze będzie razem iść,
Uniosę twój zapach snu,
Rysunek ust, barwy słów,
Nie dokończony jasny portret twój.
[słowa Jonasz Kofta ]
Jonasz Kofta
Co to jest miłość Nie wiem Ale to miłe Że chcę go mieć Dla siebie Na nie wiem Ile Gdzie mieszka miłość Nie wiem Może w uśmiechu Czasem ją słychać W śpiewie A czasem W echu Co to jest miłość Powiedz Albo nic nie mów Ja chcę cię mieć Przy sobie I nie wiem Czemu  |
