Krok po kroku...

Krzysztof Krawczyk i Piasek

Przytul mnie życie

Za krótki dzień, za mało słów
Litości czas oszczędza już
A z każdym krokiem mam większy smak na życie.

Nie umiem załamywać rąk
Żałować, że już przeszło coś

tyle jeszcze w nas wciaż czeka na odkrycie.

Przytul mnie życie
Moje szczęście wielkie przytul mnie w ukryciu
Widzę odbicie, swoje w oczach twych
I nikt nie powie mi że lepiej mogło być

Za krótki dzień, za mało słów
I pewnie tak zostanie już
Co z tego mówię Ci
Już godzin tych nie liczę

Przytul mnie życie
Moje szczęście wielkie przytul mnie w ukryciu
Widzę odbicie, swoje w oczach twych
I nikt nie powie mi że lepiej mogło być

Przytul mnie życie
Moje szczęście wielkie przytul mnie w ukryciu
Widzę odbicie, swoje w oczach twych
I nikt nie powie mi że lepiej mogło być

I nikt nie powie mi ze lepiej mogło być
I nikt nie powie mi ze lepiej było mogło być
I nikt nie powie mi ze lepiej było mogło być
I nikt nie powie mi ze lepiej było mogło być

Przytul mnie życie Przytul mnie życie Przytul mnie życie...

 MÓJ ZWYKŁY DZIEŃ

moja radość, mój smutek,

mój śmiech i moje łzy...

milczenie i krzyk

uwalniam z mojej duszy

wylewam słowa

i tworzę wersety

nowe i nowe.

I ciągle mi brak pokory

i zastygam cierpliwie

czekając co dzień następny

mi znowu przyniesie...

radość czy ból,uśmiech czy łzy   

krok po kroku,dzień za dniem,

kroczę po drodze własnego losu

A mój cel - coraz bliżej...a może nie

I chociaż nie wiem, i ciągle lękam się

czy moje drogi są tymi, po których powinnam kroczyć...

idę naprzód

                            

w kierunku światła srebrzysto–niebieskiego okrytego bielą słońca

które co dzień

wschodzi w sercu moim.

                                            

                                                                          

Jestem cichym szeptem swoich własnych myśli...

 Martyna Jakubowicz 

"Gdzieś między"

Czasem myślę, że jestem grzesznicą                              
Czasem myślę, że jestem bez wad
A czasem zupełnie już nie wiem kim jestem
Lecz wiem, że są więksi święci niż ja

Gdzieś między złem i dobrocią
Między racją słuszną i nie
Gdzieś między sercem ciepłym i chłodnym
Między tym wszystkim spędzam swe dnie

Czasem jestem wściekła jak osa
A czasem słodka jak miód
A innym znów razem liczę błędy i skazy
I nie wiem, nie wiem kim jestem i już

Gdzieś między złem i dobrocią
Między racją słuszną i nie
Gdzieś między sercem ciepłym i chłodnym
Między tym wszystkim spędzam swe dnie

Raz zajrzę Bogu do księgi
I sprawdzę stan swoich akt
I będę już wiedzieć piekło czy raj
Czy też mam się błąkać jak ptak

Gdzieś między złem i dobrocią
Między racją słuszną i nie
Gdzieś między sercem ciepłym i chłodnym
Między tym wszystkim spędzam swe dnie

                                

***

Jestem cichym szeptem swoich własnych myśli...
Z moich marzeń życie chciałabym swe wyśnić...
Ciepły promień słońca jest jak moje serce...
Pragnie kochać szczerze i dać jak najwięcej...
Jestem lekkim wiatrem, czasem nieba tęczą...
Wlewam w każde serce radość coraz większą...
Chcę odsunąć smutek i dać ukojenie
W trudnych chwilach spełnić kolejne marzenie...
Jestem ranną rosą nad piękną naturą
Otulam swym sercem każdą chmurę burą
Delikatnie płynąc po powierzchni życia
Odkrywam na nowo koloryty bycia...
Jestem błogą ciszą, daleką od świata
Z nadzieją patrzącą na kolejne lata
Czasem bywam burzą, piorunem złocistym
Pragnę znaleźć spokój, odsunąć złe myśli...
Jestem cząstką ziemi, szukającą drogi
Bezpiecznego życia, bez najmniejszej trwogi...
Odrzucam samotność, łapię chwilę błogą
Ale zawsze jestem i zostanę sobą

 ***

Każdego dnia budzę się do życia,

jak Feniks odradzam się w słońcu.
Każdego dnia budzę się do ludzi,
jak dziewczynka z zapałkami
grzeję się w ich spojrzeniach.
Każdego dnia, bo nie potrafię inaczej.
cieszę się wiatrem w moich włosach,
cieszę się światłem w moich oczach,
cieszę się miłością w moim sercu,
cieszę się, że nie potrafię inaczej.

  

Małe tęsknoty ciche marzenia ...

"Małe tęsknoty"

Krystyna Prońko

Jak dzwon który zaledwie tylko tknąć a już śpiewa
Jak zabłąkanych ptaków głos
Jak liść przez chwilę piękny nim go wiatr strąci z drzewa
tak w nas głęboko skryte śpią

Małe tęsknoty krótkie tęsknoty
znaczące prawie tyle co nic
nagłe i szybkie serca łopoty
kto by nie znał ich

nie wiadomo skąd zjawiają się zakatarzone
wyproszą łzę i żalu łut
posiedzą podumają i jak gość nieproszony
nim się rozwidni znikną już

Małe tęsknoty krótkie tęsknoty
znaczące prawie tyle co nic
nagłe i szybkie serca łopoty                                                                               
kto by nie znał ich

Nagłe i szybkie serca łopoty
kto by nie znał ich

Małe tęsknoty ciche marzenia
zwiewne jak obłok kruche jak dym
nieodgadnione w nas duszy westchnienia
kto by tam nie znał ich

               

"Każdy ma prawo marzyć inaczej."

Paulo Coelho, "Alchemik"

 Nasze pragnienia są przeczuciami zdolności, które w nas drzemią, zapowiedziami tego, czego będziemy w stanie dokonać.

Johann Wolfgang von Goethe

Kiedy chcesz coś osiągnąć rozejrzyj się dookoła, zastanów się i pomyśl, czego dokładnie chcesz. Nikt nie dojrzy celu z zamkniętymi oczami.

Paulo Coelho, "Demon i panna Prym"

Jeżeli marzy tylko jeden człowiek, pozostanie to tylko marzeniem. Jeżeli zaś będziemy marzyć wszyscy razem, będzie to już początek nowej rzeczywistości.

Camara Helder

 

 

 

                                        

Do swoich snów powracam ...

 Ewa Farna

Ja chcę spać                      

W świecie, w którym miłość daje skrzydła
w takim świecie, wciąż się więcej może stać
nie myśl więc, że rano chętnie go zostawiam
cały dzień, całe życie ja chcę spać!

Do swoich snów powracam                                                        
i chcę w pobliżu nocy być
od swoich snów odchodzę
tylko tam
gdzie na jawie mogę śnić...

Do swoich snów powracam
i chcę w pobliżu nocy być
od swoich snów odchodzę
tylko tam
gdzie na jawie mogę śnić...

W świecie, w którym nikt mi nie zabrania
ciągle marzyć, niemożliwe spełniać sny
wszystko gra i wytyczonych nie ma granic
nawet dzień nie odbierze tego mi..!

Do swoich snów powracam
i chcę w pobliżu nocy być
od swoich snów odchodzę
tylko tam
gdzie na jawie mogę śnić... 

Bo szczęście jest tuż obok nas...

  "Możliwe"

Anna Maria Jopek

Możliwe, że jesteś tu tylko na chwilę
I każdy Twój dzień wydaje ci się błahy,
Lekki, nieważny
Możliwe, że nie chcesz zaufać miłości
A życie bez niej wydaje Ci się łatwe,
Wolne, rozważne

A to nasza ostatnia broń
I wiele wygramy nią

Możliwe, że warto świat zmienić na lepsze
I nie czekaj, by ktoś pomógł w tym Ci
Kochaj i wołaj na wietrze

Że to nasza ostatnia broń
I wiele wygramy nią

Bo to nasza ostatnia broń
I wiele wygramy nią 

"Na dłoni"

Anna Maria Jopek

Tak łatwo z rąk wymyka się. 

Ucieka wciąż, znika  we mgle.
A ty chcesz na własność mieć.

Chcesz zamknąć na klucz
  Przed światem schować.
Skryć jak skarb, swój prywatny skarb. 

Niemożliwe.
Bo szczęście to przelotny gość. 

Szczęście to piórko
na dłoni, co zjawia się, gdy samo chce i gdy się
za nim nie goni. 

Tym więcej chcesz im więcej masz.
Wymyślasz proch, chcesz sięgnąć gwiazd.
Lecz to nie to, to nie tak.
Ciągle czegoś nam brak do szczęścia, wciąż nam brak,
tak zachłannie brak.

Otwórz oczy. 

Szczęście to ta chwila co trwa,
niepewna swojej urody. 

To zieleń drzew,to dzieci smiech
Słońca zachody i wschody.
Więc nie patrz w dal, bo szczęście jest już obok nas.
W zwyczajnym dniu, w zapachu domu, wśród chmur,
w ciszy traw.

Szczęście to przelotny gość, przebłysk
słonecznej pogody.

I dużo wie, kto pojął, że szczęście
to garść pełna wody.

Coś optymistycznego...

Gdy czasami leżę beztrosko na łące
podziwiam świat cały; drzewa, liście , słońce.
Tak sobie rozmyślam , opowiem wiec  Tobie..
o tym, co czasami chodzi mi po głowie.

Gdy świat nam się wali, smutki wciąż nękają
i złe, czarne myśli spać w nocy nie dają, 

zamiast żal łykając, łzy po cichu dławić, 

wszelkim przeciwnościom czoła trzeba stawić.

 Ja wierzę głęboko, głowę za to daję,
że po każdym deszczu zawsze słońce wstaje. 

I gdzieś tam daleko, w przestworzach, na niebie,
 malutka gwiazdeczka migoce , na niebie dla Ciebie.

I wlewa nadzieję szepcząc wprost do ucha

WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE...                
 naprawdę, posłuchaj.                         

Irena Jarocka

Tęcza

Błysk gromu zgasł
Wiatr ucichł już
Minęła nas kolejna z burz
To dobry znak, że w migoczącą tęczę
Trzymające się za ręce, patrzymy ty i ja
To dobry znak łuk tęczy niknie w dali
Będziemy pamiętali te chwile wiele lat

Most tęczy, most iskrami lśni
Prowadzi wprost
Przez wspólne dni
To dobry znak
świetlistej tęczy pasmo
Łagodna słońca jasność
W pamięci będzie trwać
To dobry znak
Że w migoczącą tęczę
Trzymając się za ręce
Patrzymy ty i ja

Atlantyda ludzkich serc...

 

Wojciech Młynarski

Atlantyda           

Przez
Szary tłum,
Zadyszany świt,
Smutne dziś.
Przez
Miasta szum
Przez silników zgrzyt
Wciąż goni mnie myśl

Ludzie to miliard wysp
Samotnych do cna
Podobny swój los
Przędą co dnia
Atlantyda czułych serc znika już,
Jeszcze dzień, jeszcze dwa...

Tak
Stanie się,
Weźmie nowy czas
Władzę swą
I
Pogna mnie
Ale dokąd, gdzie?
Donikąd, bo w krąg

                                                                                    
Ludzie jak miliard wysp
Samotnych do cna
Więc jak znajdę ich?
W krąg wiatr i mgła,
Atlantyda czułych serc znikła już
Zimny ton wzięcie ma
Znaleźć ten ton łatwo jest
Lecz słyszę też wciąż S.O.S.
I wyruszam przez morską biel gdzie mój
cel
Falę tnę w smutnej mgle
Bo człowiek woła!
                                                                                       

W tym
Świecie wciąż
Człowiek szansą jest
Największą, choć w krąg

                                                                               
Ludzie jak miliard wysp
Samotnych do cna                                                                   
Lecz wyspy choć dwie
Złączyć się da
Atlantyda czułych serc wróci znów
Tam gdzie Ty
I tam gdzie ja... Przez Szary tłum, Zadyszany świt, Smutne dziś. Przez Miasta szum Przez silników zgrzyt Wciąż goni mnie myśl Ludzie to miliard wysp Samotnych do cna Podobny swój los Przędą co dnia Atlantyda czułych serc znika już, Jeszcze dzień, jeszcze dwa... Tak Stanie się, Weźmie nowy czas Władzę swą I Pogna mnie Ale dokąd, gdzie? Donikąd, bo wkrąg Ludzie jak miliard wysp Samotnych do cna Więc jak znajdę ich? Wkrąg wiatr i mgła, Atlantyda czułych serc znikła już Zimny ton wzięcie ma Znaleźć ten ton łatwo jest Lecz słyszę też wciąż S.O.S. I wyruszam przez morską biel gdzie mój cel Falę tnę w smutnej mgle Bo człowiek woła! W tym Świecie wciąż Człowiek szansą jest Największą, choć wkrąg Ludzie jak miliard wysp Samotnych do cna Lecz wyspy choć dwie Złączyć się da Atlantyda czułych serc wróci znów Tam gdzie Ty I tam gdzie ja...  

இڿڰۣ¸

Żadna ludzka istota nie może przeżyć
bez ludzkiej wspólnoty.

Dalaj Lama 

இڿڰۣ¸

Przyjaźń jest chyba największym darem, jaki
mądrość może ofiarować, aby uczynić
szczęśliwym całe życie.

Epikur 

இڿڰۣ¸

Wykreślić ze świata przyjaźń...
to jakby zagasić słońce na niebie,
gdyż niczym lepszym ani
piękniejszym nie obdarzyli
nas bogowie.

Cyceron

                                       

Przez Szary tłum, Zadyszany świt, Smutne dziś. Przez Miasta szum Przez silników zgrzyt Wciąż goni mnie myśl Ludzie to miliard wysp Samotnych do cna Podobny swój los Przędą co dnia Atlantyda czułych serc znika już, Jeszcze dzień, jeszcze dwa... Tak Stanie się, Weźmie nowy czas Władzę swą I Pogna mnie Ale dokąd, gdzie? Donikąd, bo wkrąg Ludzie jak miliard wysp Samotnych do cna Więc jak znajdę ich? Wkrąg wiatr i mgła, Atlantyda czułych serc znikła już Zimny ton wzięcie ma Znaleźć ten ton łatwo jest Lecz słyszę też wciąż S.O.S. I wyruszam przez morską biel gdzie mój cel Falę tnę w smutnej mgle Bo człowiek woła! W tym Świecie wciąż Człowiek szansą jest Największą, choć wkrąg Ludzie jak miliard wysp Samotnych do cna Lecz wyspy choć dwie Złączyć się da Atlantyda czułych serc wróci znów Tam gdzie Ty I tam gdzie ja...

Zagubiona w lesie słów

  "Ate"

Closterkeller

Więcej żądasz, więcej masz - taki jest prawdziwy świat
I nie wiem czy to zmienisz
Więcej kochasz, więcej dasz
I tak na całej Ziemi

Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie
Może lepiej się łudzić, że Bóg był jednym z ludzi
Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie
Łatwiej karmić się prawdą, że On jest - tylko zasnął

Zagubiona w lesie słów
Tak jak dziecko co szuka snu, płakałam kiedy brakło sił
Serce kiedyś jak ze szkła, dziś jak hartowana stal
Już nie modlę się tylko czasem krzyczę, krzyczę...

Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie
Może lepiej się łudzić, że Bóg był jednym z ludzi
Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie
Łatwiej karmić się prawdą, że On jest - tylko zasnął

Więcej żądasz, więcej masz, więcej kochasz, więcej dasz
Tego nikt nie zmieni
Proszę przytul mocno mnie i ukołysz przerwany sen
Śniłam o nadziei...

"Jestem, więc myślę"

Edyta Geppert

Jestem, mojego życia punktem zapalnym
jestem tylko puchem marnym
jestem swoją słabością i siłą
gdy trzeba jestem jakby mnie nie było

Jestem - nie ja jedna
Jestem - czasem komuś potrzebna

Jestem - bo jestem tu i teraz                                         
Jestem - bo żyję i nie umieram
Jestem - bo się nie ukrywam
umiarkowanie jestem szczęśliwa

Jestem - mam to na piśmie
Jestem - jestem więc myślę.

                      

Kołysanka na dobranoc...

 

Kołysanka

Krzysztof Kamil Baczyński

Nie bój się nocy - ona zamyka
drzewa lecące i ptasie tony
w niedostrzegalnych, mrocznych muzykach,
w przestrzeni kute - złote demony,
które fosforem sypiąc wśród blasku
wznoszą się białe, modre, różowe,
wznoszą się w lejach żółtego piasku,
w chmurach rzeźbione unoszą głowy. 

Nie bój się nocy. Jej puchu strzegą
krople kosmosu, tabuny zwierząt:
oczy w nią otwórz, wtedy pod dłonią
uczujesz ptaki i ciche konie,
zrozumiesz kształty, które nie znane
przez ciebie idąc tobą się staną. 

Nie bój się nocy. To ja nią wiodę
ten strumień żywy przeobrażenia,
duchy świecące, zwierząt pochody,
które zaklinam kształtów imieniem.
Ułóż wezbrane oczy w kołysce,
ciało na skrzydłach jasnych demonów,
wtedy przepłyniesz we mnie jak listek
opadły w ciepły tygrysi pomruk. 

 Kołysanka dla ukochanej                     

Akcent

Śpij spokojnie, bo już zasnął dzień
Będę z tobą, gdy nadejdzie sen

Wiatr za oknem na dobranoc zakochanym gra
Zakochanym tak jak ty i ja

Śpij spokojnie, w górze wielki wóz
Zabrał smutki i nie wrócą już
                               
A ja nocy tej przy tobie złe wypłoszę sny
I obudzą się poranne mgły
                                                                                         
Śpij spokojnie, jestem blisko tak
Będę zawsze, miłość ma swój smak

Już niedługo noc odejdzie, świt rozwieje sny
Pozostanie  miłość, ja i ty     

                                                    

                                                                             

Serce na dłoni...

Trzeba patrzeć przez serce,                                                                               
by widzieć więcej,
by zamiast kształtu dłoni,
zobaczyć pełne ciepła ręce.

Trzeba przez serce spojrzeć,
przez jego oczy wnikliwe,
by koloru oczu nie dojrzeć,
ale spojrzenie życzliwe.

Trzeba przez serce spoglądać,
otworzyć jego wieka,
by nie widzieć, jak kto wygląda,
ale ile ma w sobie z człowieka.

Trzeba sercem zobaczyć
i dobrze zapamiętać,
nie rysy czyjeś twarzy,ale to,
że ta twarz była uśmiechnięta.

By widzieć nie wystarczy tylko
patrzeć by widzieć,
sercem patrzeć trzeba,
ono widzi to,co ważne
w małej kropelce odbicie nieba...

  







 "Miej serce i patrzaj w serce"
   Adam Mickiewicz

                                                      

                      "Kwiaty na to są, ażeby więdły, ale serca są, aby kochały"

         Leopold Staff

"Z reguły życie nie składa się
z wielkich poświęceń i obowiązków,
ale z małych rzeczy;
wśród nich okazywana codziennie
radość i życzliwość
potrafi zdobyć i zaskarbić sobie
czyjeś serce."

                                                                                                     Humphrey Davy   

Phil Bosmans :

"Błogosławieństwem człowieka są:
uśmiech, przyjazny gest, pogodne słowo."

"Wpatruj się w niebo i śpiewaj
z radości, gdyż słońce otula
cię ciepłem i opromienia
światłem – za darmo."

 

"Dobry człowiek jest podobny do kwiatu,

który rozkwita w ciepłych promieniach słońca"



Ze szczęściem bywa czasami
tak jak z okularami. Szuka się
ich, a one „siedzą” na nosie.
Tak blisko?

 

 .